| تبليغات | X |
با توام ای سهـــــــــــــــراب ، ای به پاکی چون آب ... یادته گفتــــــــی بهــــــــــم تا شقایــــــــــق هست زندگــــــــی باید کرد ؟؟؟ نیستی سهــــــــــــــــراب ، ببینی که شقایــــــــــــق هم مرد ... دیگه با چی ، کسی رو دلخوش کرد ؟؟؟ یادته گفتـــــــــــــــی بهم : اومدی سراغ من ، نرم و آهسته بیا ... که مبادا ترکـــــــــی برداره چینـــــــی نازک تنهایــــــــــــی تو ؟؟؟ اومدم آهسته ، نرمتر از یک پـــــــر قـــــــــــــو ... خسته از دوری راه ، خسته و چشم براه ... یادته گفتی بهم : عاشـــــــــقی یعنـــــــــی دچــــــــــــــار ؟؟؟ فکر کنم شدم دچــــــــار !!! تو خودت گفتی چه تنهــــــــاست ماهی اگه دچــــــــاره دریــــــــا باشه ... آره تنها باشه ، یاره غمها باشه ... یادته میگفتی : گاه گاهی قفســــــــی میســــــــــــازم ؟؟؟ میفروشم به شما تا به آواز شقایـــــــــق که در آن زندانی است ... دل تنهــــــــــــــایی تان تـــــــــــازه شود ؟؟؟ دیگه حتی اون شقایــــــــــــق که اسیره قفسه ، سهراب ... سائـــــــــــــــله یک نفسه !!! نیست، که تازگی بره این دل تنهایی من ... پس کجـــــــــاست اون قفـــــــــــس شقـــــــــایقت ؟؟؟ منو با خودت ببر به قایقت !!! راست میگفتی : کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود ... آره کاشکی دلشان شیدا بود ... من به دنبال یه چیزه بهترینم سهراب ... تو خودت گفتی بهم : بهترین چیــــــز رسیدن به نگاهیــست که از حادثه ی عشـــــــــق ، تـــــــر است 
+ نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:47 توسط بهــــــــــــار |
