حافظ شیرازی : اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را ... به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را ... صائب تبریزی : اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را ... به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را ... هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد ... نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را ... شهریار : اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را ... به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را ... هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد ... نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را ... سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند ... نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دل ها را ... مهدی معدنیان : هر آن کو می برد دل را مقامی ارجمند دارد ... به خال هندویش بخشم دل و دین و دو دنیا را ... روا نبود بر او بخشند سمرقند و بخارا را ... سر و دست و تن و پا را ، تمام روح و اجزا را ...
+ نوشته شده در شنبه چهارم اسفند 1386ساعت 8:35 توسط بهــــــــــــار |