| تبليغات | X |
مـــــــــــــــن همــــــــــــــــون جزیـــــــــره بودم ، خاکــــــــــی و صمیمـــــــــــی و گـــــــــرم یــــــــــــــــه عزیـــــــــز دردونـــــــــه بودم پـــــــــیش چشــــــــــم خیــــــــــــس مـــــوج ها تـــــــــا کــــــــه یـــــــک روز تـــــــو رسیـــــــدی , تـــــــوی قلبـــــــــم پـــــا گذاشتـــــــــی زیـــــــــر رگبــــــــــــــار نگـــــــــــــاهت دلــــــــــــــــم انگــــــــــــــــار زیـــــــــــر و رو شد تــــــــــــــا نفـــــــــــــس کشیــــــــــــدی انـــــــــــگار، نفســــــــــــم بریـــــــــــــد تو سیـــــنه اومـــــــــــدی تـــــــــو ســــرنوشتــــــــــــم بـــــــــــی بهـــــــــــونه پـــــــــــــــا گذاشــــــــتی رفتــــــــی بــــــــــــا قایــــــــــــــــق عشـــــــــــقت ســـــــــــــوی روشـــــــــــنی فـــــــــــردا دیـــــــــــــــگه رو خـــــــــــــــاک وجــــــــــــــــودم نه گلـــــــــــــی هســـــــــت، نه درختی دل تنهــــــــــــــــا و غریـــــــــــــبم ، داره ایـــــــــــــــن گــوشـــــــــــــه میمـــــــــــــــــیره میــــــــــــرسه روزی کــــــــــــه دیـــــــــــــــــگه قعــــــــــــــــر دریــــــــا، میشه خونه ام
تقدیم به کسی که منو با یه دنیا خاطره تنها گذاشت و رفت کسی که عادت به نبودنش مثل فراموش کردنش غیر ممکنه
واسه عشق بازی موج ها، قامتم یه بستر مرگ یه نگین سبز خـــالص، روی انـــــگشتر دریا قصه های عاشقی رو تو وجودم جا گذاشــتی برای داشتن عشقت ، همه جونم آرزو شــــــد ابر و باد و دریا گفتن : حس عاشقی همینه امـــــا تا قایقی اومد ، از من و دلم گذشتی من و دل اما نشستیم چشم به راهت، لب دریا لحظه های بی تو بودن میگذره ، اما به سختی ولی حتی وقت مردن ، باز سراغتو میگیره اما تو دریای عشقت ، باز یه گوشه ای می مونم 
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت 8:54 توسط بهــــــــــــار |
