| تبليغات | X |
با توام ای سهـــــــــــــــراب ، ای به پاکی چون آب ... یادته گفتــــــــی بهــــــــــم تا شقایــــــــــق هست زندگــــــــی باید کرد ؟؟؟ نیستی سهــــــــــــــــراب ، ببینی که شقایــــــــــــق هم مرد ... دیگه با چی ، کسی رو دلخوش کرد ؟؟؟ یادته گفتـــــــــــــــی بهم : اومدی سراغ من ، نرم و آهسته بیا ... که مبادا ترکـــــــــی برداره چینـــــــی نازک تنهایــــــــــــی تو ؟؟؟ اومدم آهسته ، نرمتر از یک پـــــــر قـــــــــــــو ... خسته از دوری راه ، خسته و چشم براه ... یادته گفتی بهم : عاشـــــــــقی یعنـــــــــی دچــــــــــــــار ؟؟؟ فکر کنم شدم دچــــــــار !!! تو خودت گفتی چه تنهــــــــاست ماهی اگه دچــــــــاره دریــــــــا باشه ... آره تنها باشه ، یاره غمها باشه ... یادته میگفتی : گاه گاهی قفســــــــی میســــــــــــازم ؟؟؟ میفروشم به شما تا به آواز شقایـــــــــق که در آن زندانی است ... دل تنهــــــــــــــایی تان تـــــــــــازه شود ؟؟؟ دیگه حتی اون شقایــــــــــــق که اسیره قفسه ، سهراب ... سائـــــــــــــــله یک نفسه !!! نیست، که تازگی بره این دل تنهایی من ... پس کجـــــــــاست اون قفـــــــــــس شقـــــــــایقت ؟؟؟ منو با خودت ببر به قایقت !!! راست میگفتی : کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود ... آره کاشکی دلشان شیدا بود ... من به دنبال یه چیزه بهترینم سهراب ... تو خودت گفتی بهم : بهترین چیــــــز رسیدن به نگاهیــست که از حادثه ی عشـــــــــق ، تـــــــر است 
+ نوشته شده در جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 19:47 توسط بهــــــــــــار |
باز میــــــــــــــــــگردم ... 
باز میــــــــــــــــگردم به سرزمــــــــــــــــین مادری ام ...
پیش مادرم دریـــــــــــــا ؛ پیش خاله ام بـــــــــــاران ؛ پیش دایی ام جنـــــــــــــگل ؛ ....
باز میـــــــــــــــــگردم ...
به خاک و زمینی که وقتی اولیــــــــــن قدمهایم را بر می داشتــــــــــم و می افتــــــــــــادم ...
مرا در آغـــــــــوش می گرفت و دوباره مرا پیش می برد تا اینـــــــــکه راه رفتم ...
باز میــــــــــــــــــگردم ...
به هوایی که وقتی اولیـــــــــــــن صدای گریه ام درآمد ؛ درون سینــــــــــه ام پیچید
و عشــــــــــــــــق را درون رگهــــــــــــــــــایم جاری کرد ...
باز میـــــــــــــــــگردم ...
تا دوباره توســــــــــــــکاهای نازنینم را ببینــــــــــم ...
تا دوباره قوهای دریـــــــــــاچه همسایه که برای دیدن دریــــــــــــا آمده اند را ببینم ...
ببینم که چطور درنــــــــاهای لنگ دراز با سرو صدایشان خواب را از ماهیان برکه ربوده اند ...
ماهیــــــــــــهایی را ببینم که با دیدن من می گویــــــــند " بیا ؛ بیا ؛ بیا ؛ بیا "...
و من هم بگویـــــــــــم " آمدم ؛ آمدم ؛آمدم ؛آمدم " ...
آری ...
آمـــــــــــــــــــــدم ...
آمدم تا با آب دریــــــــــــــــا غسلم دهند ؛ و با هوای آن معـــــــــــطرم کنند ...
و از چوبهای توســـــــــکا تابــوتم را بســــــــازند تا در آغوش زمین بیـــــــــارامم ...
آری ...
باز میــــــــــــــــگردم ...
باز میـــــــــــــــــگردم به سرزمین مادریم تا دمی بیاسایم ...
اینجا رو یادته عزیزم ؟؟؟
یادته دلم میخواست بدونم آخرش به کجا میرسه ؟؟؟
یادته تو گفتی :
آخرش میرسه به آسمون ؟؟؟
میرسه به خدا ؟؟؟
خیلــــــــی دوســــــــــتت دارم عزیـــــــــزم
منتظــــــــــــرتم همیشـــــه
اتنظار به پایان رسید !!!
باز هم به خاطره ها اضافه شد !!!
نمیدانم شانه هایم طاقت کشیدن این همه را دارد ؟؟؟
هر چند توانی برایم نمانده ولی باز هم سعی میکنم !!!
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 15:30 توسط بهــــــــــــار |
